StotterCafé Rotterdam 20 juni 2019

Hallo allemaal!

Op donderdag 20 juni was er weer een StotterCafé. Ditmaal was Dennis Ensing onze gastspreker. Tegen achten waren we met een groep van 14 man, was het al flink gezellig in het Café en was het tijd te starten met het programma.

Dennis begon zijn presentatie met een video-opname waarin hij zichzelf stotterend voorstelt aan het begin van de Del Ferro cursus. Het verschil in zijn houding en gezichtsuitdrukking in vergelijking met hoe hij zich de rest van de avond presenteerde was duidelijk zichtbaar. Na het vertonen van dit videofragment vertelde hij dit niet aan veel mensen te laten zien omdat het nogal persoonlijk en voor hem confronterend is. Hierna had hij het onder andere over zijn jeugd, basis- en middelbare schooltijd waarin hij regelmatig gepest werd met zijn stotteren. Maar hij was, zo zei hij, sterk genoeg om voor zichzelf op te komen en niet onder het pesten te lijden. Zijn vervolgstudie, officieel Logistiek en Economie, noemde hij Economie en Logistiek omdat Dennis de ‘L’ altijd lastig vond om uit te spreken. Tijdens de studie had hij periodes waarin zijn stotteren hem weinig belemmerde, maar er waren ook periodes dat het stotteren erg op de voorgrond trad. Dit deed hem besluiten te gaan zoeken naar een oplossing. Hij kwam op een gegeven moment bij Del Ferro terecht en dit bleek voor hem een uitkomst te zijn.

Na zijn traject als Del Ferro cursist voelde hij de behoefte andere stot-terende mensen te willen helpen. Daarom heeft hij besloten zich bij Del Ferro aan te sluiten en is hij daar nu, met veel plezier, werk-zaam als docent in opleiding. Hij vervolgde zijn verhaal met een ver-gelijking tussen de Del Ferro cursus en stottertherapieën. Dennis heeft zichtbaar gemaakt dat er veel over-eenkomsten zijn. Bij beiden is het de bedoeling dat de cliënt alles wat hij leert in de dagelijkse spreek-situaties gaat toepassen en zichzelf blijft uitdagen door uitdagende situaties op te zoeken. Zo moest Dennis tijdens de cursus al naar een drukke Mc Donald’s in Amsterdam om een Mc Flurry M&M’s te bestellen. Dit vond hij aanvankelijk erg spannend, maar naarmate hij het meerdere keren deed, verminderde de spanning. Uiteraard zijn er ook verschillen. Het grootste verschil is dat Del Ferro uitgaat van een fysieke oorzaak van het stotteren (het stotend bewegende middenrif) terwijl stottertherapieën uitgaan van een oorzaak in de hersenen.

Del Ferro heeft in de afgelopen jaren veranderingen doorgemaakt. Dit werd onder andere ingegeven door ervaringen van cliënten. Zo gaat Del Ferro uit van één behandelmethode, maar kijkt nu wel meer naar de individuele persoon. Ook is er een psychotherapeut in dienst genomen die zich onder andere met de verdiepingscursus en de nazorg bezig houdt.

In het tweede deel van de avond werd aan de gasten gevraagd door middel van Post-It’s antwoord te geven op drie vragen, opgesteld door de organisatie. De eerste vraag luidde: ‘Wat heb je ondernomen om je houding t.o.v. je spreken of je spreken zelf te verbeteren?’. Als antwoorden kwamen vanzelf-sprekend het bezoeken van logopedisten en stotter-therapieën. Er kwam ook naar voren dat men naar mogelijkheden zocht om uitdagingen aan te gaan waaronder het bezoeken van het StotterCafé, lid worden van verenigingen, organiseren van activiteiten en presentaties geven over stotteren en in het algemeen meer van je te laten horen. Velen zochten ook naar contact met andere stotterende mensen.

De tweede vraag luidde: ‘Welke therapieën heb je gevolgd en wat heeft het je gebracht?’. Als antwoord kregen we onder andere logopedie, de stottertherapie in het Erasmus MC en Stottercentrum Rotterdam, de Doetinchemse methode, de Hausdörfer methode en de Del Ferro cursus. Naast deze cursussen die zich direct richten op het stotteren werden ook Hypnose, Mindtuning, heilgymnastiek en Mensendieck. Wat het de gasten gebracht heeft, was zeer wisselend. Er werd gesproken over een verbeterde houding ten opzichte van het spreken, meer rust, een vloeiendere spraak (soms tijdelijk) en acceptatie. Aan de andere kant was er te lezen dat de opbrengst ook kan zijn: het gevoel dat stotteren niet oké is, verwarring, kramp, boosheid en frustratie.

De derde vraag luidde: ‘Wat zijn jouw meest vooraanstaande verwachtingen bij het starten van een stottertherapie?’. Het meest in het oog springende antwoord was: ‘Een oplossing!’, kort maar krachtig. Dit leidde tot een discussie over wat deze oplossing precies is. Dit verschilt per persoon en is ook afhankelijk van de persoonlijkheid. De één streeft naar vloeiend spreken, de ander naar acceptatie, meer zelfvertrouwen of voor grote groepen zelfverzekerd overkomen. Een mooi antwoord was ook: ‘Doen wat ik graag wil doen in mijn leven. In contact komen met mijzelf en de ander zonder dat mijn spreken daarbij stoort.’

Na dit tweede gedeelte werd de avond afgesloten met een dankwoord aan Dennis Ensing. Fijn dat er deze avond ook weer veel gasten waren die enthousiast luisterden, meededen en zich open stelden.

Deze editie op 20 juni vormde het slot van het seizoen 2018 – 2019. In september / oktober zal het nieuwe seizoen van start gaan. Heeft u ideeën, dan mag u deze delen via de mail (stottercaferotterdam@gmail.com), door te appen naar 0657219400 of door te bellen naar Pieter Groen (0703543054). U bent ook van harte welkom in de StotterCafé groepsapp (0657219400).

Met vriendelijke groet,
Tom Wittebrood en Pieter Groen

StotterCafé Rotterdam 2 mei 2019

Hallo allemaal!

Op donderdag 2 mei was er weer een StotterCafé. Ditmaal kwam Boyan Ephraim, onder andere bekend als nieuwslezer bij TV West en de voice-over bij het RTL nieuws. Tegen achten waren we met een groep van 14 man, was het al flink gezellig in het Café en was het tijd te starten met het programma.

Het programma werd gestart met een korte ontspanningsoefening die ons werd gegeven door Pieter Groen. Hierna was het woord aan Boyan. Hij wilde graag eerst nader kennismaken met de gasten en stelde een voorstelronde voor. Alle gasten deden hier enthousiast aan mee en vertelde onder andere wat voor hen het belang van het StotterCafé is. Daarna begon Boyan zijn verhaal en vertelde dat hij tijdens de basisschool en middelbare school stotterde en daar ook mee gepest werd. Desondanks volgde hij toch zijn ambitie de journalistiek in te gaan. Al op jonge leeftijd nam hij samen met vriendjes journaal- en weerberichten op en na schooltijd kon hij uren kijken naar nieuwsbulletins op RTL Z. Hiermee begon zijn droom om ooit nieuwslezer bij een TV- of radiozender te worden. Deze droom kwam uit toen hij op negentienjarige leeftijd de jongste nieuwslezer van Nederland was.

Boyan deed zijn verhaal zittend aan tafel waardoor er in ongedwongen sfeer een gesprek en discussie ontstond tussen hem en de gasten. Hij benadrukte dat als je een ambitie hebt, je die moet volgen ondanks het feit dat je geconfronteerd kan worden met belemmeringen. Boyan liet de gasten ook enkele fragmenten van tv en radio uitzendingen zien en horen. Hierbij viel het op dat Boyan niet stottert. Zijn verklaring hiervoor is dat hij tijdens live opnames totaal gefocust is op de taal, de intonatie, de klank van zijn stem, de tekst en het voorlezen hiervan. De gasten aan tafel praatten gedurende de avond enthousiast mee, stelde vragen en spraken hun bewondering uit voor wat het succes dat Boyan reeds heeft behaald.

Na dit ‘officiële’ gedeelte was het tijd voor een spelletje en bleven de gasten napraten onder het genot van een drankje. Al met al weer een zeer geslaagde avond die een vervolg zal krijgen op 20 juni. Tijdens deze editie komt Dennis Ensing vertellen over zijn stotterverleden, zijn Del Ferro traject als cursist, zijn nieuwe werk en missie bij Del Ferro en de veranderingen binnen Del Ferro door de jaren heen. Het zal de laatste editie van dit seizoen zijn. Wij willen Boyan Ephraim graag bedanken voor de invulling van de avond. Heeft u ideeën, dan mag u deze delen via de mail (stottercaferotterdam@gmail.com), door te appen naar 0657219400 of door te bellen naar Pieter Groen (0703543054). U bent ook van harte welkom in de StotterCafé groepsapp (0657219400).

Met vriendelijke groet,
Pieter Groen en Tom Wittebrood

Vind ons op:
Facebook            StotterCafé Rotterdam
Website              stottercafe.eu

StotterCafé Tilburg 18 april 2019

Op deze donderdagavond in april keken 24 mensen samen naar de film ‘Fucking Cola’. De film werd vertoond in een knus zaaltje bij café Stoffel, een voor ons nieuwe locatie van het Stottercafé Tilburg. Aangezien de ruime meerderheid van de aanwezigen zelf stottert, volgde een mooie en persoonlijke nabespreking. Er werden ervaringen en meningen gedeeld en er werd gesproken over het belang van dit soort films om een groter publiek voor te lichten over stotteren. 

De regisseur Sophie van de Pol ging in op de vragen die vanuit het publiek kwamen en vertelde wat haar gedreven had om de film te maken. Haar eigen kennis over stotteren en de manier waarop zij naar haar stotterende neef keek zijn enorm veranderd door het maken van deze film. Alle aanwezigen waren het erover eens dat openheid belangrijk is bij stotteren. Hoewel zowel de luisteraar als degene die stottert dat soms erg lastig vinden is de ervaring dat het gesprek aangaan over het stotteren en wat meer tijd nemen om echt naar elkaar te luisteren vaak veel verlichting geeft voor beide gesprekspartners.

Na de nabespreking werd er beneden aan de bar dan ook nog flink doorgepraat én geborreld. Al met al was het een geslaagde en gezellige avond! 

StotterCafé Rotterdam 21 maart 2019

Hallo allemaal!

Op donderdag 21 maart was er weer een StotterCafé. Ditmaal kwam Marcel de Jong, haptotherapeut en fysio-/manueeltherapeut bij Admotio, spreken over haptonomie en gaf hij een interactieve workshop ter afsluiting. Tegen achten waren we met een groep van 12 man, was het al flink gezellig in het Café en was het tijd te starten met het programma.

Marcel zijn presentatie ging over de vraag wat Haptonomie is en wat je ermee kan. Haptonomie betekent: de wet van het voelen. Voelen doe je natuurlijk met de huid, maar voelen is ook iets wat binnenin je zit en de ervaring die je hebt als je je richt op de omgeving. Je kunt met de huid voelen dat iets hard of zacht is, binnenin je lichaam ervaar je gevoelens als bang, blij of boos. Deze gevoelens hebben weer een relatie met hoe je je gedraagt. Daarnaast “voel” je ook je omgeving. Dit bemerkten we al aan het begin van de presentatie, toen Marcel ons vroeg met de stoelen wat naar voren te komen, waardoor de afstand tussen hem en het publiek verkleinde en het gevoel voor de omgeving meteen veranderde.

Vaak zijn we ons niet bewust van alles wat met gevoel te maken heeft, haptonomie heeft onder andere te maken met het je bewust worden van je gevoel en daarover na te denken, het binnen te laten komen. Dit verduidelijkte Marcel met het voorbeeld van iemand die op maandagmorgen op het werk moe is en sloffend en gebogen de dag doorbrengt, zich niet snel beter zou gaan voelen. Dit leidde tot de vraag of je door het dan aannemen van een andere houding, je beter zou kunnen gaan voelen.

Een opmerking van één van de gasten was dat het spreken voor een groep, het geven van een presentatie voor veel negatieve gevoelens kan zorgen. Als je eenmaal in die situatie verkeert is het lastig je zelf weer op te pakken. Belangrijk is dan misschien na afloop die gevoelens nog eens door te lopen en je af te vragen of je je beter zou voelen als je weggelopen was voor de presentatie. Dit laatste was aanleiding voor een korte discussie waarin ook werd aangegeven dat je, als je je echt niet fijn en op je plaats voelt in een situatie, best weg kunt gaan. De wereld draait gewoon door en weinigen zullen je daarom veroordelen. Marcel gaf zelf ook aan tijdens zijn werk zich weleens even terug te trekken om even later weer door te gaan.

Belangrijke boodschap is dat ieder mens anders denkt, voelt en doet en dat in principe niets fout is. Het voerde te ver om in dit verslag de hele presentatie weer te geven.

Na de presentatie was er tijd voor een aantal oefeningen. We stonden in een ruime kring en moesten steeds een stap naar het midden doen. Hierdoor werd de kring kleiner en je gevoel voor de omgeving en je kringgenoten verandert. Sommigen vonden het prettig, anderen wilden liever een stapje terug. In een oefening werden we gewaar van het gevoel in ons lichaam in een soort van ontspanningsoefening. Met dat “in je zelf gekeerde” gevoel moesten we door de zaal lopen, eerst zonder contact te maken, daarna door zonder woorden contact te maken en tot slot een hand te geven aan diegene die je tegenkwam. Je voelt en ervaart de verschillende manieren van handen die je krijgt, terwijl er ook waren die zich juist heel bewust waren van de hand die ze gaven.

De oefening hierna bestond uit het in tweetallen rondlopen, zonder elkaar vast te houden of met elkaar te spreken. Bijzonder is dan te merken dat je ook zonder woorden op gevoel samen dezelfde route kiest. Wie leidt dan wie? Tot slot liepen we in tweetallen hand in hand, iets wat je in het dagelijkse leven niet vaak doet. Er waren er die zich er prettig bij voelden, maar dat was niet bij iedereen zo.

Na dit ‘officiële’ gedeelte was het tijd voor het gezellig samenzijn. Al met al een zeer geslaagde avond die een vervolg zal krijgen op 2 mei. Dan zal Boyan Ephraim, onder andere nieuwslezer bij TV West, zijn verhaal en ervaringen met zijn stotteren vertellen.

Wij willen Marcel de Jong en het Stottercentrum Rotterdam graag bedanken voor het invulling geven aan deze editie van 21 maart 2019! Heeft u ideeën, dan mag u deze delen via de mail of door deel te nemen aan de StotterCafé groepsapp (+31657219400).

Met vriendelijke groet,
Pieter Groen Tom Wittebrood

Vind ons op:

Facebook StotterCafé Rotterdam

Website stottercafe.eu